Opryszczka - jak leczyć?

dr nauk med. Grażyna Lewandowska-Piech,

specjalista medycyny rodzinnej

Herpes simplex to łacińska nazwa popularnego wirusa, który wywołuje w naszym organizmie opryszczkę. Znane są jego dwie odmiany HSV-1 oraz HSV-2. Obie atakują nasze ciało podstępnie, gdy mamy osłabiony układ odpornościowy. Według badań opryszczkę ma w sobie aż 29 milionów Polaków!

Brzydkie pęcherzyki wokół ust

Opryszczka popularnie nazywana jest „zimnem” lub „skwarkiem”. Zazwyczaj choroba objawia się nieestetycznymi przebarwieniami lub pęcherzykami w okolicy ust, ale nie tylko. Atakowi towarzyszy pieczenie i swędzenie.

Pierwszą zapowiedzią ataku jest mrowienie w okolicy ust utrzymujące się około 2 dni. Potem następuje atak. Opryszczka odpowiednio leczona utrzymuje się na wargach kilka dni do 2 tygodni.

Dolegliwość jest dość popularna, gdyż wirusem łatwo się zarazić. A co gorsze - kiedy opryszczka już nas dopadnie, zostaje w naszym organizmie na całe życie! Nie należy jej bagatelizować.

Zaniedbana opryszczka może prowadzić do zapalenia opon mózgowych, a przy odmianie płciowej - do bezpłodności!

Jakie są objawy opryszczki?

Wirus HSV-1

Za opryszczkę górnych części ciała odpowiada wirus HSV-1. Atakuje on głównie:

• wargi,
• twarz,
• jamę ustną,
• opony mózgowe,
• oczy.

Zimno może pojawić się na naszej twarzy każdorazowo, gdy chorujemy lub bardzo rzadko. Wszystko zależy od naszego układu odpornościowego i jest indywidualną sprawą. Istnieją pacjenci zarażeni, którzy zachorowali raz w życiu, a są też tacy, którzy dostają opryszczki za każdym razem gdy się denerwują lub są pod wpływem silnego stresu np. w pracy.

Zaczyna się od drobnych pęcherzyków wypełnionych płynem surowiczym. Potem pojawia się pod skórą ropa. Ostatecznie delikatna skóra pęka i zamienia się w nieprzyjemny i stwardniały strup.

Wirus HSV-2

Wirus HSV-2 jest groźniejszy. Występuje w postaci małych bolesnych pęcherzyków, a z czasem owrzodzeń na narządach płciowych. Uciążliwą opryszczką można zarazić się poprzez stosunek płciowy. Niestety według ostatnich badań łatwo wirusem zarazić też niemowlęta. Wystarczy, że zaatakowała nas opryszczka w ciąży. W ten sposób łatwo można zarazić niemowlaka podczas porodu! Infekcje tą odmianą opryszczki pojawiają się zarówno na penisie, jak i wargach sromowych.

U mężczyzn wirus atakuje:

• żołądź,
• napletek,
• z czasem może migrować w głąb cewki moczowej. Jest to szczególnie uciążliwe w czasie oddawania moczu.

U kobiet infekcja wirusa rozprzestrzenia się znacznie dalej i obejmuje:

• wargi sromowe,
• pochwę,
• wnętrze ud,
• szyjkę macicy!
• pośladki.

Szczególnie uciążliwe są owrzodzenia migrujące aż w okolicę odbytu występujące u obu płci. To wtedy najczęściej dochodzi do niebezpiecznych wtórnych zakażeń bakteryjnych. Na bolesne zakażenie odbytnicy są narażone osoby uprawiające seks analny.

Najczęściej atakowi towarzyszy ból, swędzenie i pieczenie. W przypadku wystąpienia objawów należy jak najszybciej udać się do ginekologa lub urologa. Nieleczona opryszczka narządów płciowych może być bardzo niebezpieczna i prowadzić do trwałej bezpłodności. Nawrotowe zakażenia wirusem mogą prowadzić do raka szyjki macicy!

Jak powstaje opryszczka?

Wirus po dostaniu się do naszego organizmu, zaczyna się ukrywać w układzie nerwowym. W stanie utajenia może przebywać nawet wiele lat! Uaktywnia się gdy zaczynamy chorować i mamy osłabiony układ odpornościowy.

Najczęściej winę za atak ponosi:

• przewlekłą choroba,
• przeziębienie lub grypa,
• wysoka gorączka,
• nerwy,
• wychłodzenie organizmu,
• nieodpowiednia dieta,
• długotrwałe zmęczenie,
• silny stres,
• menstruacja,
• długotrwałe opalanie.

Wystarczy, że wystąpi jeden z powyższych czynników, a opryszczka już zaczyna siać spustoszenie w naszym organizmie. Osłabiony układ immunologiczny nie jest w stanie sobie z nią poradzić. W ten sposób najczęściej w okolicy ust możemy zaobserwować pierwsze efekty tej bezsilności: zaczerwienione zmiany skórne.

Zarażenie groźnym wirusem

Niestety opryszczkę łatwo „załapać”.

• Do pierwszego zakażenia może dojść już podczas porodu. Niemowlę ma szczególnie słaby układ odpornościowy i matka chorująca na opryszczkę jest w stanie go zarazić mimowolnie. Dlatego opryszczka w ciąży jest bardzo niebezpieczna. Jeśli przyszła mama jest zarażona, powinna poinformować o tym swojego lekarza. Zazwyczaj nosicielstwo wirusa jest uznawane za wskazanie do cesarskiego ciecia. W ten sposób można uniknąć zarażenia wrodzonego niemowlaka podczas porodu.
• Wirusem zarażają się najczęściej dzieci w przedszkolu lub szkole. Sprzyjają temu wspólne posiłki lub nieodpowiednie warunki higieniczno-sanitarne panujące w placówce, np. wspólne korzystanie dzieci z ręczników, niedostatecznie domyte sztućce.
• Wystarczy mieć częsty kontakt z nosicielem. Warto pamiętać, że osoby zakażone mają w sobie wirusa dożywotnio. Podczas ataku lepiej zrezygnować z całowania takiej osoby. Można też zapytać wprost czy jest ona nosicielem. Przecież zależy nam na własnym zdrowiu...
• Do zarażenia nas może dojść nawet bezwiednie. Wystarczy, że będziemy mieli kontakt z osobą u której jeszcze nie pokazały się objawy!

Zaraziłem się opryszczką i co dalej?

Osoby będące nosicielami powinny bardzo uważać na swój układ odpornościowy. Osłabiony organizm częściej poddaje się atakom opryszczki. Choć to banalne, to zalecenia co do profilaktyki są proste:

• Mniej stresów, więcej snu.
• Racjonalna dieta bogata w witaminy i mikroelementy.
• Unikanie nerwów.
• Ciepłe ubieranie się w czasie zimy.
• Nie należy wychładzać organizmu w zimie.
• Ruch fizyczny wzmacnia naszą kondycję i odporność.
• Warto uprawiać regularnie sport, nawet w zimie i na mrozie!
• Unikanie długotrwałego opalania!

Leczenie opryszczki

Nie ma skutecznego lekarstwa, które pomogłoby raz na zawsze pozbyć się z naszego organizmu tego wirusa. W grę wchodzi wyłącznie profilaktyka i leki stosowane doraźnie. Kiedy wystąpią pierwsze objawy opryszczki należy skorzystać z leków zawierających:

• pencyklowir (np. Danavir, Vectavir),
• acyklowir (np. Herpex, Zovirax, Hascowir, Hewiran),
• walacyklowir (np. Valtex, Zelitrex),
• famcyklowir (np. Famvir),
• maści lub pasty z cynkiem.

Wspomagająco podczas leczenia warto zastosować witaminy z grupy B.

W trakcie leczenia nie powinno się stosować antybiotyków lub kortykosteroidów. Ich zastosowanie niepotrzebnie przedłuża utrzymywanie się objawów nawet do kilku tygodni.

Skomentuj: