Jesteś tutaj: Strona główna → Natura →

Miód - płynne złoto
mgr inż. Monika Kamińska,
diabetolog, specjalista żywienia
Produkty pszczele od wieków wykorzystywane są w leczeniu chorób. Najbardziej popularnym jest oczywiście miód, stosowany jako lek już przez starożytnych Egipcjan.
Wartościowe składniki miodu to przede wszystkim cukry proste - łatwo przyswajalne przez organizm, kwasy organiczne, mikroelementy i enzymy. O kolorze miodu decydują barwniki roślinne oraz składniki mineralne, takie jak żelazo, fosfor, magnez. Warto pamiętać, że krystalizacja to nie wada. Im więcej glukozy jest w miodzie, tym proces ten następuje szybciej (np. miód rzepakowy), im więcej fruktozy, tym dłużej miód pozostaje w stanie płynnym (np. miód akacjowy).
Miodowe smakołyki:
Sałata z sosem miodowym
Sos:
- 2 łyżki oliwy z oliwek,
- 4 łyżki octu balsamicznego,
- 4 łyżki miodu,
- 1 łyżka musztardy,
- sól i pieprz do smaku
- oregano,
- tymianek.
Pozostałe składniki:
- 1 główka sałaty
- 2-3 pomidory
Wszystkie składniki sosu wymieszać. Sałatę podrzeć palcami na drobne cząstki. Pomidory sparzyć i obrać ze skórki. Pokroić na cząstki. Polać sosem.
Żeberka miodowe
przepis dla 2-4 osób
Składniki:
- 1 kg żeberek,
- 3 łyżki miodu,
- 4 łyżki brandy,
- 3 łyżki oleju,
- 2 łyżki sosu sojowego,
- sól i pieprz do smaku,
- oregano, tymianek, bazylia.
Przygotowanie:
Zioła, sól i pieprz zmieszać z miodem, żeberka pokroić na porcje, zanurzyć w sosie z brandy i sosu sojowego i odstawić do lodówki na 2 godziny. Nasmarować mięso miodem z przyprawami. Piec na ruszcie ok 10 minut z każdej strony.
Płynne złoto na zdrowie
Miód ma walory odżywcze i lecznicze. Jest łatwo przyswajalny przez organizm. Enzymy nadają temu produktowi cechy leku - aktywują reakcje biochemiczne w organizmie, wiążą toksyny. Żelazo zawarte w miodzie jest prawie całkowicie przyswajalne przez organizm człowieka. Zawartość inhibiny i rutyny sprawia, że ma on wyraźne działanie bakteriobójcze. Warto pamiętać, że stałe spożywanie miodu przez dzieci przyczynia się do szybkiego przyrostu ciała, wzmożonego rozwoju umysłowego i zwiększonej odporności na choroby. U osób dorosłych wyczerpanych pracą, miód powoduje szybką regenerację organizmu. Jest jedynym w swoim rodzaju środkiem odżywczym dla serca, a także lekiem przy niedomaganiach tego organu.
Ogromne zalety miodu
- Działa dodatnio na przewód pokarmowy, ponieważ zwiększa wydzielanie enzymów przez gruczoły ślinowe. Reguluje pracę wątroby i nerek.
- Przy kaszlu działa jako środek łagodzący i wykrztuśny. Stosowany jest przy schorzeniach gardła, astmie, przewlekłym bronchicie.
- Działa regenerująco w przypadkach apatii bądź wyczerpania psychicznego.
Jaki miód na schorzenia?
- akacjowy - zalecany diabetykom, przy przeziębieniach i trudnościach trawiennych oraz schorzenia nerek i przewodu moczowego.
- lipowy - działa antyseptycznie i uspokajająco. Dla wzmocnienia jego działania podaje się go w herbacie z kwiatu lipowego. Stosowany w chorobach gorączkowych, kaszlu, zapaleniu oskrzeli. Skuteczny przy leczeniu przeziębień, w stanach niepokoju i bezsenności.
- gryczany - przy leczeniu nieżytów górnych dróg oddechowych. Sprzyja tworzeniu się kostnicy po złamaniach. Pomocny w stanach wyczerpania nerwowego, a także przy miażdżycy, nadciśnieniu, zapaleniu nerek przy grypach gorączkowych. Zawiera dużo biopierwiastków.
- spadziowy - zawiera dużo białka, a tym samym ma większe wartości odżywcze i lecznicze od miodów nektarowych. Stosowany przy anemiach i zaburzeniach przemiany materii. Ze spadzi iglastej leczy nieżyt górnych dróg oddechowych.
- rzepakowy - stosowany głównie przy schorzeniach płucnych i sercowych. Poza tym przy zaparciach, przy schorzeniach wątroby, nerek i przewodu moczowego.
- wrzosowy - znajduje zastosowanie w leczeniu prostaty.
- wielokwiatowy - stosowany przy różnego rodzaju alergiach i katarze siennym. Jak każdy miód ma właściwości lecznicze serca i przy chorobach przeziębieniowych.
Zalecane dawki miodu:
- niemowlęta - 7 g dziennie w dwóch dawkach,
- dzieci od 14 do 16 lat - 10-14 g w dwóch dawkach,
- dorośli - 40-60 g dziennie w dwóch dawkach.
Dolne ilości należy traktować jako dawki profilaktyczne, a górne stosować leczniczo. W celu lepszego wykorzystania właściwości leczniczych miodu, wskazane jest rozpuszczanie go w szklance lekko ciepłej wody i spożywanie dopiero po 10-12 godzinach.
Spróbuj wielu smaków
Jaśniejsze miody zazwyczaj są słodsze. Dlatego najczęściej warto dodawać je do deserów czy napojów. Miody o ciemnej barwie zazwyczaj mają bardzo wyrazisty i konkretny smak. Świetnie komponują się z marynatami mięsnymi czy sosami. Nadają charakterystyczny smak także pieczywu np. domowej roboty chlebom.
Właściwie każda odmiana miodu ma inny smak. Najczęściej bardzo się od siebie różnią:
- gryczany - ostry,
- wielokwiatowy - łagodny,
- rzepakowy - bardzo słodki,
- wrzosowy - gorzkawy,
- koniczynowy - lekko kwaskowaty.
Przeczytaj również:
Komentarze do artykułu:
Autor: Kroovka , Data wysłania: 2009-05-29
A ja polecam na zasypianie kubek ciepłego mleka z łyżeczką miodu! Pycha! I działa!
Autor: Miodosytnik , Data wysłania: 2009-07-28
Nie zapominajmy o krzepiących właściwościach miodu pitnego! ;-)
